No images
Please wait while JT SlideShow is loading images...
Photo Title 1Photo Title 2Photo Title 3Photo Title 4Photo Title 5Photo Title 6Photo Title 7Photo Title 8Photo Title 9Photo Title 10

Luxemburgreis 2012

Beste leden en vrienden van jeugdfanfareorkest BMBM,

Mij is gevraagd om een stukje te schrijven over de bevindingen en ervaringen van de Luxemburgreis.

Dit was mijn debuut als dirigent van BMBM tijdens de legendarische Luxemburgreis en dat is me meer dan goed bevallen. Ik snap nu ook waarom het “de legendarische Luxemburgreis” wordt genoemd. Het was prachtig om mee te mogen maken hoe jongeren (en ondersteunende ouderen) tijdens deze reis naar elkaar groeien d.m.v. muziek maken en hier en daar door het nuttigen van een aantal drankjes… Mijn leraar zegt altijd dat muziek maken verbindt en hij heeft absoluut gelijk. Het was mooi om te zien dat de groepsdynamiek in deze week ook echt dynamisch is, want jong en oud musiceert, loopt, eet, zwemt, kanoot, huilt, ondersteunt en drinkt door elkaar heen. Mooi om te zien hoe de oudere leden de jongere leden helpen tijdens het muziek maken maar ze ook de kneepjes van het orkestvak leren (met alle positieve en negatieve gevolgen daarvan…). Het orkest heeft in een week grote muzikale stappen gezet en is  qua sound en muziek maken naar elkaar toe gegroeid. Het is toch best heftig om een week van je ouders en de vertrouwde omgeving weg te zijn waardoor je op jonge leeftijd al gedeeltelijk op jezelf aangewezen bent en dus een persoonlijke groei doormaakt.

Wat betreft de concerten hebben we een aantal fantastische concerten gegeven met als absoluut hoogtepunt, voor mij dan in ieder geval, het donderdagavondconcert op camping Birkelt. Wat een fenomenale avond was dat in een prachtige sfeer en ambiance. Ik had kippenvel vanaf de eerste inzet tot de laatste toegift. Wat een kick was dat zeg! En wat was ik trots op de leden dat we dat voor elkaar hebben gekregen. Gesproken werd dat het dak eraf ging, wat er gelukkig op bleef zitten want het was, alweer, aan het regenen. Ook het concert in Larochette op de zondagavond en het concert in Luxemburgstad hadden een bepaalde magie over zich. Een magie waardoor het orkest naar een hoger niveau getild werd. Het is geweldig dat een orkest met zoveel jonge leden dit al op deze leeftijd mag meemaken. Dit zijn ervaringen die elk kind of volwassene ooit hoort mee te maken. Dan merk je pas echt wat muziek kan doen en wat voor emoties het kan losmaken.

Ik wil het bestuur, de leiding, en uiteraard de leden bedanken voor deze geweldige week.

Johan Smeulders

Dirigent BMBM 2011/2012

 

Verslag zaterdag laatste dag

Traditie getrouw mag ik het verslag schrijven van de laatste dag in Luxemburg.

Het ontbijt dat om 8.00 uur gepland stond werd iets te laat binnenbracht door de ”lieftallige” keukenprinses van onze jeugdherberg.

Maar om 9.30 uur stond iedereen toch met zijn/haar koffer buiten op de stoep.

Omdat het deze dag toevallig regende kon de geplande activiteit niet doorgaan. De tijd werd gevuld met een pianoconcert van onze dirigent Johan Smeulders.

Na de warme maaltijd werd er afscheid genomen van de jeugdherberg en koers gezet richting Ettelbruck (de stad der dwazen). Hier stond ons 10de concert van deze week gepland. Gelukkig hadden ze hier een grote paraplu zodat dit concert zonder al te grote problemen en ook zonder al te veel toeschouwers door kon gaan. Echter niet nadat door een van de BMBM’ers de mooie pet van Jan werd ingesmeerd met tandpasta en deze ook nog nietsvermoedend door hem werd opgezet. Natuurlijk grote hilariteit alom (sorry nachtvlindertje en nog bedankt ex- fietsenrek).

Na afloop van het concert was er nog een uurtje over om de plaatselijk middenstand te steunen.

Om 17.00 uur zette de bus koers richting Troisvierges voor het laatste concert. Wij begonnen om 19.00 uur op de plaatselijk kiosk. De plaatselijke harmonie speelde na ons. Het laatste concert was zeker niet het minste van deze week zodat we met een goed gevoel om 21.30 uur de neus van de bus weer richting het beloofde land konden zetten. Nadat door Roel de diverse Pahtatte awards werden uitgereikt in de bus werd deze om 00.25 uur weer vakkundig binnengereden in de hal van Fa. v. Leendert. Na het traditionele afscheid zat om 01.00 uur voor iedereen er weer een drukke en intensieve week met vele mooie concerten en helaas ook met veel regen op.

Het MOORDSPEL dat alleen op Luxemburgs grondgebied gespeeld mocht worden, is gewonnen door Janne Kersten. Proficiat Janne.

Vanaf deze plaats mijn dank aan iedereen die het weer mogelijk hebben gemaakt om onze jonge muzikanten weer een mooie week te bezorgen in Luxemburg.

Groeten,

Jan

 

Vrijdag 13 juli 2012

We begonnen deze morgen met het unieke fenomeen, het verslapen van Harrie en Jan. Het ontbijt zag er daardoor erg kaal uit, maar bij aankomst zag het er nog net zo kaal uit. Geen haar op zijn hoofd die daarom lacht. Toen we de lekkere broodjes achter de kiezen hadden, gingen we verder met de nodige dutjes. Nadat Johan en Robbie samen de koffie bruin hadden, gingen we verder met de spellenochtend. De spellenmorgen verliep redelijk goed en was fantastisch georganiseerd. Het waren heel eenvoudige spellen maar door de te duidelijke uitleg van juf Willy en haar 2 blondies snapte niet iedereen het. De spellenmorgen werd afgesloten door het geweldige team: de batsende badhanen en de twee kippetjes o.l.v. Goof. Tiny kon niet tegen haar verlies en gooide van 40 m. een bloempot naar beneden. Vervolgens gingen we eten. De duitse keuken schaftte vandaag: Zwiebelensuppe und duitse frikandellen en puree. Na het eten regende het nog steeds. Regen, regen, regen, regen, reagen.
Reagen was een Amerikaanse president. Reagen was in zijn vroege jaren een acteur, zoals ook de regen van vandaag acteerde als spelbreker. Hoewel Reagen bekend stond met zijn grote voorkomen was dat bij ons niet het geval.
Aangekomen op camping "Kalkesdelt" begonnen we met het concert, dit duurde maar liefst 3 nummers.
Volgens Johan functioneerde onze automatische piloot nog nooit zo goed. Hij was zeer tevreden. Op de camping werden we voorzien van verse broodjes en kippensoep, aangevuld door friet, frikandellen en kroketten.Nadat iedereen heerlijk gegeten had, zijn we op hoop van zegen naar Echternach vertrokken. De jongeren onder ons hebben een erg gezellige avond gehad in de jeugdherberg en mochten kei lang opblijven.Bij aankomst op de enorme busterminal van Echternach werd er dugtig door engeltjes over ons heen geplast. Dit mocht de honger alsook de eetlust niet drukken. Dat zouden we enkele uren later aan de stoelgang overlaten. Nadat elke kroeg door één of meer leden van BMBM en elke cm2 reeds gevuld was met sterk verdund schapenvlees / andere zooi konden de kleppen richting de slokdarm veelvuldig opengezet worden. Helaas moest een enkeling bijgestaan door beide ouders in deze zware week zijn duurbetaalde consumpties deponeren in een WC pot. Gelukkig konden de doorzetters gewoon hun glazen legen. Alles verliep volgens plan en de herberg werd opgezocht. Hier werd een laatste nacht gepast afgesloten met het schrijven van de laatste regel van dit verslag.

Jill, Daan, Goof, Roel, Aniek, Peer


 

Donderdag de 6de dag.

De dag begon om 8 uur met een heerlijk ontbijt. Dit zo vroeg omdat we deze dag zouden gaan kanoën. Het weer was niet fijn kano weer. Het was regenachtig en 18 graden dus erg koud op het water. Alleen de eerste groep moest gaan kanoen, de 2de groep mocht niet meer gaan omdat het te koud was en het regende hard. 

VEEL REGEN IN LUXEMBURG

Henny en Jan gingen  mountainbiken maar bij de eerste de beste boom moesten zij schuilen. Zeiknat waren ze. In Bollendorf zijn ze gestopt en met de rest van de groep mee terug gegaan naar de jeugdherberg om lekker warm te douchen.Omdat de 2de groep niet hoefde te gaan kanoen hadden we de hele middag vrij. Vele gingen toen naar de pizzaria/döner of bleven gewoon in de herberg om een lamp kapot te gooien met een stuiterbal.  

 Om half 6 gingen we eten in de herberg. Om half 7 vertrokken we naar camping Birkelt in Larrochette. Naar dit concert keek iedereen uit. Dit concert was ook weer het leukste concert van de week. De sfeer is daar het gezelligst en er komen heel veel mensen kijken. Het concert ging erg goed en iedereen was erg tevreden. Na het concert bleven we nog gezellig op de camping wat drinken en eten. Om half 11 ging de bus terug naar de herberg. In de herberg hebben we ook nog gezellig bij elkaar gezeten. Om 2 uur moesten we naar onze kamer en vele vielen meteen in slaap.

 

Woensdag: de vijfde dag

Onze dag begon om 0:00 uur. Terwijl een groot deel van de groep naar Echternach was gegaan om nog iets te drinken, was het in de jeugdherberg nog niet stil. Op de kamer van Harrie en Jan waren er een paar jongens die vreselijk veel lol hadden met het schetenconcert. Het was geen kleurig geheel, maar wel een geurig geheel. Uiteindelijk zijn we om 2:00 uur gaan slapen.

We mochten tot 9:00 slapen, daarna mochten we weer genieten van een heerlijk ontbijt. Omdat de vorige concerten van iets mindere kwaliteit waren, was er een korte repetitie ingelast. Na de repetitie konden we onze tas pakken met zwemspullen. Om half 1 vertrokken we richting Bitburg.

DE BADJUF VOND ONZE DOLFIJNTJES NIET GRAPPIG VANWEGE HUN "WATEROVERLAST"

DE BUBBELS MOESTEN WE ZELF MAKEN

We hebben allemaal genoten van het warme water, en van het koude water in het buitenbad natuurlijk. Sommigen waagden het zelfs om van de grote duikplank af te springen.

Na het zwemmen zijn we terug gegaan naar de jeugdherberg waar de meesten van ons hebben gegeten. Na het eten moesten we alweer snel naar het volgende concert. Deze keer was het concert in Wallendorf. Het was een leuk concert, iedereen was aan het genieten, maar niet alleen van het concert.

Na het concert hebben we nog wat gedronken op de camping. We hebben er zelfs voor gezorgd dat er geen druppel bier meer over was. Weer een mijlpaal voor ons orkest.

Iedereen was tevreden en voldaan weer in de bus gestapt. In de jeugdherberg hebben we nog wat gedronken en zijn netjes gaan slapen.

 

We moesten om 10 uur ontbijten dus konden we vandaag lekker uitslapen. Daarna hadden we tijd voor onszelf tot 13.00 uur. Om 13.00 uur vertrokken we naar Larochette om daar dan ons eerste concert te geven van deze dag. Toen we daar aan kwamen gingen we eerst nog even repeteren. Alleen onder het repeteren begon het opeens hard te regen dus stopte we maar met repeteren. Toen de regen voorbij was gingen we weer zitten en nog even inspelen en afstemmen en toen kon het concert beginnen. Het concert ging best goed maar we hebben wel eens beter gespeeld. Toen ons concert was afgelopen hebben we alles terug naar de bus gebracht. We hebben op de camping gegeten. Zoals elk jaar friet met hamburgers. Goof kwam de hamburgers halen die anders bleven liggen.  Toen we ons eten op hadden konden we nog heel even spelen in de speeltuin of even voetballen. Maar we werden al snel geroepen om naar ons volgende concert te gaan. Ons volgende concert was op een camping in Wiltz. Toen we daar aan kwamen zijn we meteen op gaan bouwen. Ook dit concert ging niet heel goed. We zijn na het concert meteen vertrokken want er was niks te doen.  Daarom ging de bus naar Echternach naar een kroeg.

ECHTERNACH WAS BOEIEND EN.........

ERG GEZELLIG

Diegene die mee wilden konden mee diegene die niet mee wilden stapten uit. De jongsten stapten uit. Die bleven in de jeugdherberg. De leiding had voor chips, nootjes en cola gezorgd. We hebben kaartspelletjes gedaan. En wie het langste zijn/haar lach in kon houden. Het was heel gezellig maar best druk en lawaaierig. Toen de meeste naar bed gingen had Niels iets gezien. Hij lag over de grond te kronkelen van het lachen en de tranen rolden over zijn wangen. De oudere van de jeugdfanfare gingen naar een café in Echternach, samen met wat leiding. Zij hebben de hele avond op een terrasje gezeten en dit was dan natuurlijk ook weer erg gezellig. Zij waren met de bus naar Echternach gegaan en de bus reed om half 1 weer terug richting de jeugdherberg. De jongeren die niet mee waren sliepen toen allemaal al en de rest ging nog even wat drinken met z’n allen en om 2 uur moest dan iedereen toch echt naar hun eigen kamer, ook de leiding !!

Astrid, Janneke & Kim

 

Gezien het feit een dag begint om 12 uur in de nacht. Kom ik jullie vol blijdschap mededelen dat om die redenen enkele sappige (nachtelijke)n details overgebracht kunnen worden. Een vrije avond gaf mijn mede muzikanten de mogelijkheid om nader kennis te maken met enkele bekendheden uit onze nieuwe omgeving. De heren Bofferding en Diekirch bij gestaan door de grote Hertog Jan (niet te verwarren met Gubbels) bleken ware beroemdheden Alsook mevr. Canei  stond haar spreekwoordelijke mannetje. Natuurlijk met mate. Hoe wel onze nieuwe huisbazen nachtelijk uitspattingen liever niet toelaten hebben wij Nederlanders het gedogen geïntroduceerd in Bollendorf. De absolute stilte die om 00.00 gehandhaafd dient te worden is nu verledentijd. Dit alles bevordert de gezelligheid ten zeerste natuurlijk. Zo duurde de nacht enkele uren en vielen muzikanten een voor een in slaap. In hun eigen bed natuurlijk. De slaap kwam als een zegen. Helaas kwam het ontbijt natuurlijk vroeg. Met de slaap nog in de halfgeopende ogen keek men het ontbijt aan en werd erin enkele gevallen zelfs smakelijk gegeten. Helaas moest een aparte kaasboer enkele malen zijn slokdarm op om gekeerde wijze te werkstellen. Na een uur durend bijslaap moment volgde de exercitie. Een groot festijn onder de furhrang van Thijs en met dirigent. Hoewel het een groot succes was waren de muzikanten tevreden en vooral blij dat ze daarna de bus konden gebruiken als surrogaat bed. De slaapreis bracht ons naar de hoofdstad van het prachtige groothertogdom, waar wij al jaren onze concerten geven. Bij aankomst werd de bus in een angstig tempo leeggeruimd. Binnen een record tijd stonden de spullen bij de kiosk op de ”Place d’Armes”. Op dit plein stond niet alleen een kiosk. NEE! Er bevindt zich ook een MC Donalds en dit is de enige die in Luxemburg te vinden is. Ik kan gerust stellen dat dit filiaal van de betreffende hamburger gigant een zeer goede dag heeft gedraaid. Het vermelden waard is vooral de 4 (!!!) Big Mac’s die door Daan van Os geconsumeerd werden. Dit alles omtrent een weddenschap met RV. Na een lange speurtocht naar een goed bevoorraadde supermarkt volgde een concert van werkelijk magistrale kwaliteit

Na afloop van het concert werden de spullen snel verplaatst naar de bus en het vertrek was geruisloos.  Etenstijd was al ruim een uur verstreken bij aankomst. Het mag geen wonder heten dat de spaghetti Bolognese alsnog fantastisch smaakte. Met een ronde buik die bij enkele luxemburggangers allang aanwezig was, werd een gezellig avond ingestart  onder leiding van de ervaren Goof en Daan.

 

Een spellenavond wel te verstaan. Deze werden na een prachtig potje gelatine happen eindelijk winnend afgesloten door  Willeke en de mannen.
De overwinning wordt op moment van schrijven nog uitbundig gevierd. Hierbij zou de auteur graag vermelden dat hij op dit moment een omhelzing krijgt van JILL! Hoewel dat blijkt uit dit verslag dat er nog enkele mooie dagen in het verschiet liggen wordt deze reis toch getekend door het gemis van een door gewinterde BMBM’er. PEER IK MIS JE.

OM TE WINNEN WERD ECHT ALLES UIT DE KAST GEHAALD.

Namens kamer 3, de ongeschoren slagwerker . En Gwen.

 

The pahtatte story V2

Nadat wij ons eerste biertje hadden genuttigd na 00.00 uur, zijn wij uiteraard gaan slapen als lieve kinderen. Inclusief de iets oudere kinderen onder ons.  Puck had met zijn pahtatten een wachtwoord ingesteld op zijn telefoon, die hij zich uiteraard niet meer kon herinneren toen hij uit zijn coma ontwaakte. Hij heeft hiermee gelijk de dagtitel van “pahtat van de dag” gewonnen. Dit is dus al 2x op rij.

Na het ontbijt hebben we een vossenjacht gedaan. Hilarische spellen.

TIJDENS DE SPELLEN BLEEK RITME OOK BOEIEND TE ZIJN

EN DE LANGSTE SLINGER GESCHEURD VAN EEN KRANT WAS RUIM 16 METER

Vergeleken met andere jaren, is Luxemburg eigenlijk een ponykamp en Duitsland een heilig grondgebied. Geen groene soep, het eten is hier echt eten. Niemand heeft hier te klagen over gehad.

DEZE AAP IS GEMAAKT DOOR JANNE WEIJS

Na het eten vertrokken we naar Consdorf voor ons eerste concert. Dit concert werd helaas vroegtijdig afgebroken, tijdens Jublisimo. We waaiden hier weg, meer commentaar zullen we hier niet overgeven. Oke, we zullen nog snel vertellen dat er een mevrouw van een bankje is gedenderd tijdens het concert. Na dit machtige concert bleek de achterruit te zijn bij de familie van Humpie. (Ja dit is een woordgrap)

Op naar Larochette! Dit concert was (hoe onmogelijk het ook is) stukken beter dan het eerste concert in Consdorf.

Na het concert was het een aantal Battintjes opdrinken, die een beetje ongelukkig waren besteld aangezien op het moment dat we moesten gaan er net een nieuwe lading werd bezorgd. Dit bleek dus Kwalitatief Uitermate Teleurstellend geregeld te zijn.

Door Johan werd ons opgelegd dat we samen minstens 10 blikjes minder achterover mochten slaan, omdat we morgen (lees: maandag) op Place d’Armes een concert hebben. Dus we moesten genoeg eetlust kweken om, midden in Luxemburg Stad, bij de Mac Donalds te kunnen gaan “kanen”.

Weej zien nou dur dn TIET hin, het is 23:17 en we gaan “slapen”.

Grüβen von die Pahtatten-Gruppe.

 

De bus stond om 9.45 uur klaar bij van Leendert om 10.30 uur vertrokken we richting Bollendorf. We werden uitgezwaaid door de ouders. Net voor de grens van België hadden we een half uur pauze. Bij het tankstation kon je naar het toilet voor 50 cent. In de bus kon je ook naar het toilet dat was voor niets. Toen we in Bollendorf waren werd de kamer indeling gezegd. Er miste in het begin een koffer. Het vermiste koffer was van Toby, die lag nog in de bus die ons ernaar toe bracht. Wij moesten met zware koffers naar de 2de verdieping. Zonder lift! Er waren wel een paar stoere jongens die ons hielpen met de koffers. We moeten alles netjes houden.(Dat gaat heel zeker lukken!) En het moet om 22.00 uur stil zijn. Op de 1ste dag gingen we barbecueën.

En later gingen we naar een pleintje met muziek. En een grasveldje voor de kinderen die niet echt iets aan die muziek hadden. Sharon, Janne W. en Petra gingen naar het toilet in een hotel met een magische deur. Hij ging vanzelf open en sloeg bijna in Sharons gezicht. We gingen met alle kinderen voetballen en de bal van elkaar afpakken. Er kwamen 2 Duits sprekende meisjes die vroegen of ze mee mochten doen. Toen gingen we lummelen en Janne W. vroeg de meisjes ´Wat hangt er aan de waslijn?’ Het was de bedoeling dat ze zeiden ‘Was?’ Maar ze praatten alleen tegen elkaar in het duits. We hebben uitgelegd wat we bedoelden en toen snapten ze het wel. De oudere jongeren hebben wel naar de muziek geluisterd en gepraat met rare mensen die zichzelf beschilderden

We moesten via steile weggetjes weer naar boven en we hebben elkaar omhoog geduwd. In de jeugdherberg hebben we nog even gepraat. En wat lekkers gehaald. We moeten al om 00.30 naar bed, veel te vroeg en ’s morgens moeten we weer vroeg opstaan. Om 08.00 eten. We vonden de 1ste dag erg leuk.

Dit verslag is geschreven door:

Sharon, Janne W. Janne K.  en Ilse v.L.