No images
Please wait while JT SlideShow is loading images...
Photo Title 1Photo Title 2Photo Title 3Photo Title 4Photo Title 5Photo Title 6Photo Title 7Photo Title 8Photo Title 9Photo Title 10

Dag 8 - De de laatste dag.

Het is nu zondagmorgen 24 juli – ong. 2 uur.

Ik lig in bed en kan niet slapen. Dit kan 2 redenen hebben: ten 1ste of het is te vroeg om naar bed te gaan of ten 2de het is te rustig in huis. Dan maar het verslag schrijven van de laatste dag zoals mij was gevraagd.

Vanochtend om 8.30 moesten we ontbijten en op dringend verzoek van de leiding was iedereen op tijd. Hierna werden de koffers ingepakt, de kamers geveegd en de laatste boodschappen gedaan. Om 10.45 uur begonnen we aan de terugreis richting Nederland.

Na 45 minuten gereden te hebben waren we al 6 km van Vianden verwijderd. (niet de schuld van Marcel) Om ca.13.00 kwamen we aan op het Drielandenpunt in Vaals en om 15.00 uur begon hier ons concert.

Wij laten ons niet kisten door de regen.

Gelukkig hadden we de beschikking over een groot zonnescherm zodat we het droog konden houden. Na afloop lekkere pannenkoeken eten en richting Valkenburg voor ons laatste concert.

En dan zit de concertreis 2011 er toch echt op.

Ook hier was de regen weer dreigend aanwezig maar door de dansact van onze twee zonnestraaltjes wisten we het droog te houden.Na wederom een mooi concert, wat op spectaculaire wijze afgesloten werd met Rimbalzello, konden we nog ff genieten van de kachels op het terras van restaurant “de Kei”.

Het einde van de 31ste concertreis van jeugdorkest BMBM kwam echter steeds meer in zicht. Bas werd afgezet in Blerick en om ca. 23.30 uur waren we in Broekhuizenvorst. De bus werd binnen in de loods uitgeladen met de bedoeling het droog te houden, dit lukte echter niet bij iedereen.

Mij rest als laatste taak om iedereen, welke op enige manier meegewerkt gewerkt heeft aan het slagen van deze 31ste concertreis van BMBM, te bedanken voor zijn of haar inzet.

Iedereen bedankt en veel succes in de toekomst.

De tomatenplukker.

 

Dag 7

Normaal begint de dag om 0.00.00.00.00.00.00 uur, maar omdat Joep al 12,5 jaar dezelfde chic kietelt begon de dag een uur later. Dit is immers gisteren al beschreven. Nadat Joep de traantjes had afgedroogd zijn we overgegaan tot het echte werk: het spel Wie ben ik. We kregen bezoek van een uitgedijde versie van Jezus, een paar moslims, een homo, Krkrkrkrkrkr en de gehele cast van Allo Allo. Nadat de bezoekers er achter kwamen wie ze waren, keerde de rust terug en werd na een broodje het bed opgezocht. Denk je alles gehad te hebben zit je midden in de nacht langs Haarie te drukken. Twee uur later ging de wekker voor het ontbijt. Daar aangekomen bleek de kamer van Jan en Goof voor de zevende keer op rij in het gelid te staan om aan te vallen.

Na het ontbijt werd de morgen gevuld met spellen. Deze spellen konden de grote El Gordo show van de twee cult helden natuurlijk niet overtreffen. We werden in vier groepen verdeeld en moesten zo creatief mogelijk de antwoorden op de (volgens ons) meest "onnozele" vragen verzamelen.

Gelukkig zat juffrouw Willeke in de organisatie en ging het spel dus gelukkig niet zo fanatiek. Uiteindelijk won team Haarie/Daan met een vernietigende containerrace. Op de terugweg vanaf het sportveld kwamen we gelukkig langs de bakker en supermarkt onder aan de k*tberg. Hier werd de nodige proviand ingeslagen, dit alles als voorbereiding op de laatste avond.

‘s Middags hadden we concert in de “gekkenstad” Ettelbrück, het was een leuk concert. De afdeling Maashees was er ook te vinden, ze konden het goed vinden met de lokale drankorgels. De oudgedienden Kelly, Thijs en de twee XXL burgers waren er ook bij. Kelly heeft die middag belooft volgend jaar weer terug te keren naar het orkest. Voor deze gelegenheid werd er een varken geslacht, en bereid op de BBQ. Bij terugkomst werden er nog wat minuten slaap ingehaald. Voor de sportliefhebbers was de Tour op tv. Wij hebben nog nooit een Luxemburger zien lachen, maar nu die van Schleck in het geel rijdt wel. Ondertussen had de kok het eten klaar: gare kip met kaas en tomaat, gebakken piepers en een groenten mix. Het was weer verrukkelijk. Om kwart over zes moest de bus naar Echternach vertrekken, tenminste dit was de bedoeling. Helaas gooide Pedro roet in het eten. Het water uit de douche was zo lekker warm dat hij dacht: Verrek maar, half zeven is tijd zat! Driekwartier later op Col Officiel, werd de klim van de 21 haarspeldbochten eenvoudig genomen met de bus, dit was in het verleden wel anders. Het werd een druk bezocht concert met bier en worst. Om elf uur startte Powderfinger de bus en koetste naar Vianden. Hier aangekomen werden we verrast door een vermeende zelfmoord toerist in een auto. Nadere berichtgeving op: www.ikrijvandebergafmetuitzichtophetkasteelvanvianden.lu/leefthijnogofniet?

Met deze vraag in ons achterhoofd vertrokken we naar de kamer van Suzan en Inge. Hier waren we omdat de vader van Inge en Suzan heel veel aardbeien heeft. De dames hadden om vier bakjes gesmeekt, dit tot vreugde van Goof en Daan.

De meiden bereiden alles voor en de slagroom volgt......................toch?

Met wafels, slagroom en een fles cola was dit een groot feest. Helaas bleef er slagroom over en hiermee hebben we menig lid in hun behoeftes kunnen voorzien. Na een potje “wie ben ik?” zitten we nu te wachten op de bakker. Hierna jagen we de laatste muzikanten naar hun nest.

Groeten Goof en Daan

P.S. Wegens kwalitatief goed eten en gebrek aan ontevredenheid is dit het slechtste wat we er van hebben kunnen maken.

 

Dag 6

Noadat iederien zien dagelikse glaas water noa binne haaj gewerkt zien weej goan eate… ohnee, voor de mensen uit Maashees ook even in het Nederlands natuurlijk: Nadat iedereen na het opstaan zijn dagelijkse glas water leeg had gedronken, zijn we gaan ontbijten. Er waren weer een aantal mensen niet helemaal wakker. Hierna was er tijd om te gaan doen waar iedereen zelf zin in had. Dit kwam veelal neer op slapen en naar de winkel stiefelen.

Er brak een historisch moment aan… een select groepje bmbm leden (onder leiding van Clas Babbers) werden staande gehouden door een ambtenaar in functie omdat ze met 2 kratjes pils over straat liepen. Er moesten paspoorten getoond worden. Nadat deze gecontroleerd waren mochten ze hun weg vervolgen richting de herberg.

Om 12.00 uur vertrokken we met de bus richting Bitburg om te gaan zwemmen bij het subtropisch zwembad. *informatie over deze praktijken zijn helaas verwaterd omdat de meerderheid van de bmbm’ers gelijktijdig van de binnenglijbaan af gingen*

De bus stond om 16.30 weer klaar om terug te keren naar Vianden. Iedereen sliep op deze terugweg. Toen we terug waren stond het eten alweer bijna klaar om verorberd te gaan worden. Enkele momentjes later was het zover en kon iedereen beginnen met eten. Hierna vertrokken we naar Ettelbruck voor het concert op camping Kalkesdelt.

Ook de dirigent mocht overdekt staan.


Onze trouwe BMBMfans trotseren de regen.

Het concert ging veelal op de automatische piloot maar dit werd op het laatste moment doorbroken door ozze Tinus, die ging dirigeren omdat Bas de solo van “Macaroni’s Melody" als toegift ging spelen.

Nadat we klaar waren en alles hadden opgeruimd kregen wij heerlijke soep aangeboden en werd er een pilsje genuttigd. Hierna zijn we teruggekeerd naar de Jeugdherberg in Vianden.

In de bus kregen wij te horen dat de vader van Joep vanmorgen is overleden. Het was niet helemaal onverwacht en Joep heeft besloten om de concertreis met ons tot het einde te volbrengen. Ondanks dit droevige nieuws hebben we de dag toch afgesloten zoals dat gepland was. Om 0.00 uur was het raak en ging iedereen – gewapend met lightsticks – naar beneden om Joep te feliciteren met zijn 12½ jarig huwelijk. Bekende liedjes waren aangepast zodat Joep en Dorien in de teksten stonden en deze  werden gezongen door alle bmbm’ers. Dorien werd opgebeld zodat ze, ondanks de afstand, toch alles mee kon krijgen en zo toch een beetje samen kon zijn met Joep. Marcel had een lied geschreven voor Joep en Dorien dat hij zelf muzikaal opluisterde met zijn gitaar. Joep en Dorien vonden het prachtig en dit was het einde van deze dag.

Dit verslag wordt u mede mogelijk gemaakt door iedereen die op het moment van produceren in kamer 1.02 was elke keer ongeveer een zin ging bedenken.

Niets uit deze uitgave mag zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de schrijvers verveelvoudigd en/of openbaar worden gemaakt.

 

Dag 5

Hoe de slagwerkers de regen overwonnen.

De dag begon met een vers ontbijt voor de best- en mooigevulde leden van BMBM.

Ook enkele van de ondergetekenden mochten genieten van het hemelse brood dat halverwege de donkere nacht afgeleverd werd door de plaatselijke bakker. Nadat menig lid niet aan het toch al zo immer goed bezochte ontbijt verscheen, bleek dat de nacht (ook voor ondergetekenden) toch iets te lang geduurd had. Na het ontbijt werd de meest bezochte teddybeer van BMBM gebruikt als één groot kussen. Andere leden maakte een welverdiende wandeling, of genoten van een schoonheidsslaapje. In de meeste gevallen was dat ook heel erg nodig. Voor de slaap, maar ook vooral omwille van de schoonheid. Het ontwaken was voor veel slapers een zwaar slotstuk van een rustige morgen. Met hangen en wurgen werden vervolgens de lunchpakketten geleegd.

Hierna vertrok het gehele jeugdORKEST BMBM naar de al vele malen bezochte camping Auf Kengert te Larochette.

 Het concert dat daar gespeeld werd, was vooral op de automatische piloot. Gezien het feit dat de kwaliteit van ons orkest zo ontzettend hoog ligt, was het concert even goed van een ongekend hoge kwaliteit. Het was overduidelijk dat elke muzikant (en Jan) allemaal meer geconcentreerd waren op de hamburgers en friet die zouden volgen na het concert, dan op de minder interessante muziek. Eindelijk was daar dan het einde van het concert en konden tientallen hamburgers en honderden frietjes verorberd worden door de hongerige muzikanten (en Jan).

Na het eten werden er zeer veel sportieve handelingen verricht op het sportveld onder leiding van de ‘dirigent’. Gelukkig voor ondergetekenden werd snel daarna de bus opgezocht voor het vertrek naar camping Du Rivage. Voor het concert op deze niet heel erg drukke camping ging menig lid er niet van uit dat het bezoekersaantal exceptioneel hoog zou zijn. Deze schijn werd opgehouden door het feit dat er vijf verschillende soorten stoelen klaarstonden en het slagwerk in een XL paardentrailer mocht spelen. Na wat vertraging omdat er nattigheid gevoeld werd, kon ons jeugdorkest eindelijk beginnen. Total Toto werd ingezet en het feest barstte los. Het bezoekersaantal lag onverwacht hoog in tegenstelling tot onze verwachtingen. Helaas moest de medley afgebroken worden omdat extreme nattigheid gevoeld werd door blazers. Het slagwerk had daar geen last van door de paardentrailer.

 

Na een korte onderbreking kunnen we het concert toch vervolgen.

De muzikanten blijven ondanks de regen geconcentreerd spelen.

Voor enkele vrouwelijke leden was de concentratie vasthouden uitermate lastig, omdat er een heite kel langskwam. Tot grote teleurstelling van sommige vrouwen zagen we dat hij helaas een vriendin had. Het concert werd vervolgd toen de regen gestopt was en alle 16+ers (en 15 jarige ondergetekende) een fles Bofferding hadden bemachtigd. Censuur. Het concert werd besloten met het solistische hoogtepunt Rimbalzello. De slagwerkers verwisselden de slagwerksolo voor een koortje en zongen de regen uit de hemel waardoor het droog bleef. Na het concert werd het feest voortgezet in het café van de camping. Uiteindelijk vertrok het jeugdORKEST terug naar de herberg en werd daar alvast de toon gezet voor een uiterst lange nacht en kregen 7 gelukkigen de opdracht een verslag te schrijven. En zo geschiedde.

ZO SPREEKT DE HEER.

WIJ DANKEN GOD.

Door:   I.M. uit Me
             L.v.S uit Me
             K.S. uit Ma
             J.t.B uit Me
             P.H. uit Br
             P.H. uit Br
             R.v.L. uit Bhv

 

Ps. Olé Olé Fiësta is het mooiste nummer dat is gespeeld over de hele dag gezien.

 


 

Dag 4

Vandaag was voor velen een dag om even lekker bij te komen want er stond geen concert op het programma. Om half 9 hadden we ontbijt en natuurlijk was iedereen netjes aanwezig. Na het ontbijt hadden we nog wat vrije tijd. Deze werd door velen van ons benut met het sluiten van de oogjes, goed om de slaap in te halen welke we de afgelopen nachten hadden gemist. Om half 12 werden we weer verwacht in de eetzaal  waar een warme maaltijd voor ons klaar stond. De boontjes in saus met spekjes, aardappelpuree en een stukje vlees waren goed te eten! Als toetje kregen we versgebakken ananascake.

Na deze goedvullende maaltijd vertrok de bus al snel via een touristische route, aangeboden door Ghielen reizen, naar het voor ons nog onbekende Wallendorf om te gaan kanoën. De groepjes waren al gemaakt, ruilen was dus niet meer mogelijk en ook niet nodig. Groep 1 moest een zware tocht afleggen want er waren maar liefst 3 km bijgekomen. Ook onze Jan was vandaag erg fanatiek. Ondanks zijn hoge tempo lukte het hem toch nog wat tomaten te plukken tussen Wallendorf en Bollendorf.  Hij moest het vandaag wel doen zonder Nel want zij is bezig met de Vierdaagse van Nijmegen. Toen de eerste kano zeiknat aankwam, kwam Jan ook hakkend met zijn tomatenplukkendewandelpas aan.

Na de grote kano wisseltruc, ging het verder richting Echternacherbrück. Nadat iedereen was binnengekomen trokken we gezamenlijk naar Echternach waar de rest van de avond werd doorgebracht. Natuurlijk had iedereen honger gekregen en deze werd op verschillende manieren gestild. Sommigen hebben dit gedaan bij de Italiaan, anderen waren bij Jacob. Het eten van Jacob viel bij Daan niet zo goed, hij werd door Goof naar "de dokter" gebracht.

De dokter schreef een recept uit: “Bitte ein Bit’. Even later werd Jill ook binnen gebracht, zij had een kreupel pootje. Hiervoor werd een ander recept uit geschreven: “Sex on the beach”.  Toen heeft ze maar meteen een reis naar Salou geboekt.

 

Lekker hè................

Uiteindelijk was het weer tijd om richting bus te gaan. Na de fontijn gevuld te hebben met een liter groene zeep, werden de manschappen opgesteld in rotten van drie en onderleiding van sergeant-majoor Goof werd al zingend de aftocht geblazen richting bus. Na weer 2x de Bassie en Adriaan curve gemist te hebben kwamen we weer aan in Vianden. Na een slaapmutsje zijn we netjes gaan slapen. Tot merge.

Hajje wah,

Aniek en Jill

 

Dag 3

Het hele jeugdorkest was compleet bij het ontbijt, behalve Janine Arts. Zij kon niet gevonden worden door oma Tiny en tante Henny. Na het ontbijt was er de mogelijkheid om een lunchpakket te smeren, maar omdat de McDonald’s op onze route lag, deden we dat niet. Het was een wonder; Marcel reed in een keer goed. In Luxemburg stad aangekomen, moesten we de muziekspullen en het slagwerk meenemen naar de kiosk. Toen we aankwamen waren er Schotten aan het spelen in hun klederdracht. En de grote vraag was: wat hebben ze eronder aan? Voor een hamburger is Janine gaan kijken. Na deze schokkende conclusie zijn we voor de jaarlijkse hamburgerrace naar de McDonald’s gegaan. De laatste bekende uitslag was 7 voor Roel van Leendert en 11 voor Janneke ten Brinke.

Marcheren over de Place d'Armes onder leiding van Jan.

Na de wedstrijd zijn de dames de juwelier gaan overvallen. Toen gingen we ons klaar maken voor het concert. We begonnen met marcheren. Helaas ging het 10 minuten te laat regenen. Na een grote fout door Jan Gubbels werd Drumbo niet herhaald. Hierdoor viel een pijnlijke stilte op Place d’Armes. Hierna zijn we aan ons concert begonnen.Hier hebben we de zware werken gespeeld zoals de Rainbow Warrior.

Na het concert werden er nog enkele hamburgers genuttigd en hierna zijn we naar huis gegaan. We waren nog niet van de hamburgers bekomen, dus gingen we ons nog vol duwen met schnitzel in de herberg.

Na het eten begon de grote El Gordo show. Dit werd georganiseerd door het legendarische duo Daan & Goof.

Daan en Goof blijken verborgen talenten te bezitten.

Er waren 3 teams. De aanvoerders waren Willeke (kruisjes), Joep (streepjes) en Marcel (bolletjes). Eerst kregen we vraagjes. De telkwaliteit van Daan was super! (Ahum). Daarna moesten we muziekjes raden die we ooit gespeeld hadden bij de jeugdfanfare. Toen kwam het onderdeel ‘Wedden dat…’ (hier draaide het spel om). De teams konden tegen elkaar opbieden wie het langste op de bas kon blazen. De andere dingen die langskwamen waren o.a. zoveel mogelijk hanenkammen maken en zoveel mogelijk mensen schminken. Ieder team mocht een vreetzak naar voren sturen: Roel, Peer en Wesley. Zij moesten zoveel mogelijk spekjes in hun mond proppen. De eindstand was: Roel 28, Peer 30 en Wesley 15. Hierna moesten we zoveel mogelijk beroepen opschrijven en filmmuziek raden. En om de stand recht te trekken voor de finale, moest ieder groepje een liedje voordragen. Hierna stond het 154-154-154, dus moest het grote finalespel gespeeld worden door onze teamcaptains: zoveel mogelijk toetjes op eten in 2 minuten.

Wat kunnen toetjes toch lekker zijn...

Na deze strijd kwam er een winnaar uit: Marcel! Marcel had de meeste toetjes op maar hij schonk de eer aan Willeke, die zich letterlijk ziek heeft gegeten. Hierna mochten we nog even beneden zitten om het verslag te schrijven.

Groetjes, Lianne, Janine, Janneke, Gwen, Goof & Sophie

 

DAG 2

Om 08.30 uur was het ontbijt. We kregen lekkere broodjes met ham, kaas, chocomel, vruchtensap, enz.De afgelopen nacht had het flink geregend maar ‘s morgens was het droog. Het was zelfs benauwd. Na het ontbijt zijn we naar de winkel geweest om inkopen te doen om te fuiven. We moesten om 10.30 uur terug zijn want op het programma stond een wandeling gepland door Jan.

De wandeling was erg intensief en vermoeiend. Met name berg op kost veel inspanning. We zijn vanaf de jeugdherberg via de Forest naar de stoeltjeslift gelopen en daarna moesten we natuurlijk weer terug. Daan nam de kop over en vond de snelste weg terug. 

 

Toen we terug waren konden we ons lunchpakket nuttigen en om 13.30 uur moesten we klaar staan voor vertrek naar het kasteel van Larochette. Ons optreden stond gepland om 15.30 uur echter de gemeente had vermeld dat het 17.00 uur zou zijn. Hierdoor was de leiding genoodzaakt om het tijdstip bij te stellen maar ze moesten ook rekening houden met het afgesproken eten op camping Birkelt. Dit werd perfect geregeld en even na 16.30 uur kon BMBM beginnen met hun 1e concert. De weergoden hadden we een beetje tegen. Het was weliswaar op een paar druppeltjes na droog maar de wind en de temperatuur waren spelbrekers. Van sommigen vielen de lessenaars om en iedereen heeft wel kou geleden.

Ondanks de wind en de kou hebben we een mooi concert gegeven.

Enkele solisten tijdens Rimbalzello

Toen we klaar waren hebben we snel alles ingepakt en zijn we naar camping Birkelt vertrokken. Hier waren de tafels al gedekt en konden we meteen beginnen met eten. De spaghetti (waar velen geen goede herinneringen aan hebben) smaakte overigens goed. Ook werd de Poolse taalkennis van vele BMBM'ers een beetje naar een hoger niveau getild door Szymon. Na het luxe pastagerecht konden we alles gaan opbouwen voor het concert dat om 20.00 uur zou beginnen. Het was een leuk concert en tot besluit volgde een drumsolo van Roel (toen het nummer al was afgelopen). Na het concert bleven we nog even daar en werden de nodige drankjes en hapjes genuttigd.

Na een leuke terugreis waarin veel werd gezongen en geschreeuwd zitten we nu op onze kamer om dadelijk nog even verder te feesten.

Lennart, Marc en Szymon

 

 De eerste dag van de Luxemburgreis: het vertrek.

Om tien uur was het dan zover: het vertrek naar Luxemburg. We vertrokken voor het eerst met z’n allen bij Van Leendert. Na ongeveer een uur gereden te hebben, hadden we een pauze van drie kwartier. Toen ging de reis naar Luxemburg verder. Na bijna Henny "vergeten" te zijn reden we naar Luxemburg.

Daan en Goof hadden een spel bedacht: het moordspel. Iedereen kreeg een kaartje met de naam van degene die je moet ‘vermoorden’. Als je vermoord bent, moet je je kaartje met een naam erop afgeven. Je bent dan uit het spel. En dan eindelijk....... aangekomen in Vianden. Nadat we een half uurtje gewacht hadden op de sleutel, werd de kamerindeling bekend gemaakt. De meiden op de eerste verdieping, en de jongens op de tweede verdieping.

Onze eerste repetitie bij de Jeugdherberg van Vianden.

Nadat alle koffers waren uitgepakt, hadden we een repetitie. Gezellig buiten, voor de herberg. Toch kwamen er best veel mensen kijken. Daarna gingen we eten. Het begon meteen goed met friet en een dikke hamburger. Iedereen ging nog even naar zijn/haar kamer en na een tijdje begon de vossenjacht. We moesten mensen van de leiding zoeken die ergens in Vianden verstopt zaten. Als je iemand gevonden had, moest je een opdracht uitvoeren. Deed je de opdracht goed dan kreeg je een letter. Als je alle opdrachten goed had uitgevoerd, kon je met de letters een woord maken. Het woord was: DEGRADATIE.

Daarna ging iedereen naar zijn/haar kamer om wat te feesten en uiteindelijk te gaan ‘slapen’.

Door: Inge, Astrid en Suzan